Karnı tok it gölgede yatar.

Akılsız kişi, bir günlük yiyecek bulunca yarını düşün­mez, yan gelip yatar. Günlük yaşayan kişiler, sonunda sürü­nürler.

Karpuz kabuğunu görmeden denize girme.

Bir işin en uygun zamanını bulmadan o işe girişme. Sonunda zararlı çıkarsın.

Kasım yüz elli, yaz belli.

Yazın başlangıcı altı nisandır. Kasımın yüz ellinci gü­nü yaz, gelmiş sayılır.

Kaş ile göz, gerisi (kalanı, artanı, dahası) söz.

İnsanı öncelikle etkileyen güzellik, kaş ile göz güzelli­ğidir. Diğer kısımların güzelliği ikinci sıradadır.

Katıra "baban kim?" demişler, "dayım at" demiş.

Zayıf kişilikli biri, kendisinden söz ederken yakınları­nın övünülecek yönlerini ortaya koyar. Kendi ki silgini, du­rumunu gizlemeye çalışır.

Katıra (eşeğe) cilve yap demişler, çifte (tekme) atmış.

Katrandan olmaz şeker, olsa da cinsine çeker.

Karakteri bozuk kişiyi veya kökeni kötü olan şeyleri düzeltmek çok zordur. Ne kadar uğraşılsa da yine bir eksik yönü kalır.

Kavak yaprağını tepeden dökerse kış çok olur.

İnanışa göre kavak ağacı, yapraklarını tepeden dökme­ye başlarsa o yıl kış çok zorlu olur.

Kavgada kılıç ödünç verilmez.

Kişi, kendisine yararlı olan, kendisini savunacak şeyle­ri başkasına verirse güç duruma düşeceğini, yenileceğini bilmelidir.

Kavgada yumruk sayılmaz.

-  Amacı kazanmak olan bir savaşta, bir mücadelede saldırının neye mal olacağı, sonucu düşünülemez.

- Bir şeye ulaşmak çok isteniyorsa, o yolda harcanacak şeylerin hesabı yapılmaz.

Karpuz kesmekle hararet sönmez (yürek soğumaz).

- Ulaşmak istediğimiz şeylere yalnızca bakmakla istek­lerimiz giderilmiş olmaz.

-  Size kötülük yapmış olan bir kimseden o kişinin ya­kınlarına zarar vererek öç almış olamazsınız.

Karpuz kökeninde büyür.

Çocuk, ailede, herhangi bir kişi de doğup büyüdüğü çevrede yetişir, gelişir.

Kar susuzluk kandırmaz (gidermez), (Kavurga karın dovurmaz).

Gerçek gereksemeler geçici, oyalayıcı şeylerle karşıla­namaz.

Kartala bir ok-değmiş, yine kendi yeleğinden

Çoğu zaman insana en büyük kötülük, en yakınların­dan gelir.

Kâr, zararın kardeşidir.

Herhangi bir işe girişirken kârın yanı sıra zararı da dü­şünmeliyiz. Özellikle ticarette kârla zarar birliktedir.

Kasımdan on gün evvel ek. on gün sonra ekme

Ekim zamanı kasımdan on gün önce biter.'Bu zaman­dan sonra tohum ekilirse verim alınamaz. İyi ürün almanın koşullarından birisi de zamanında ekim yapmaktır

Kayış bilir, kutan,ne çeker.

Ağır bir işin yapılmasının ne kadar yorucu ve zahmetli olduğunu dışarıdan bakan değil, o işi yapan bilir.

Kaymağı seven, mandayı yanında taşır.

Rahatını düşünen, "sevdiği şeylerden mahrum kalmak istemeyen, gereken araçları el altında bulundurması gerekir.

Kaynana öcü, oğlu cici.

Gelinler, kocalarını severler fakat kaynanalarını sev­mezler, horlarlar.

Kaynana pamuk ipliği olup raftan düşse gelinin başını

Kaynanalar, ne kadar iyi olsalar, yine de gelinleri ra­hatsız olur.

Kaynayan kazan kapak tutmaz.

İçin için oluşup büyüyen bir olay, bir duygu bastırılamaz. Günün birinde patlak verip, ortaya çıkar

Kazanırsan (sen) dost kazan, düşmanı anan da doğurur, (sen dost kazan; düşman ocağın başından çıkar).

Dost kazanmak, düşman kazanmaktan çok zordur. Anan bile düşman olacak bir kardeş doğurur. Bir kişiyi ken­dimize düşman etmek çok kolaydır. Dost sahibi olmaksa güçtür.

Kazanmayanın kazanı kaynamaz.

Çalışıp kazanmayan kişi aç kalmaya mahkumdur.

Kazaya rıza gerek.

Bütün çabalarımıza rağmen olanları değiştiremiyorsak, olayları kabullenmeli, razı olmalıyız.

Kaz gelen yerden tavuk esirgenmez.

Büyük çıkar sağlanacak yerden ufak tefek fedakârlıklar esirgenmemelidir.

Kaz kazla, daz dazla, kel tavuk kel (topal) horozla.

Herkes, kendi karakterine, durumuna uygun kişilerle arkadaşlık eder.

Kazma elin kuyusunu, kazarlar kuyunu.

Sen, başkası için kötülük düşünür, yapmaya çalışırsan, sana da kötülük düşünen bulunur. Eden bulur.

Keçide de (keçinin de) sakal (sakalı) var, (Sakal keçide de var).

Sakal, kişiye olgunluk ve değer kazandırmaz. İşe yara­madıktan sonra sakal keçide de var.

Keçi geberse de kuyruğunu indirmez.

İnatçı, ölür de inadından vaz geçmez.

Keçi, kurttan kurtulsa gergedan olur.

Tehlikeler, zararlar, önleyici şeyler olmasa her şey ala­bildiğine gelişirdi.

Keçi nereye çıkarsa oğlağı da oraya çıkar

Ana babasının, büyüklerinin tuttuğu yol, çocuklara ör­nek olur. Onlar da aynı yolu izlerler.

Keçinin uyuzu, çeşmenin (pınarın) gözünden su içer (içer suyunu).

Değersiz kişiler, kötüler, kendilerini en iyi şeylere la­yık görürler. Kendileri için imrenilecek durumlar ararlar.

Keçiye can kaygısı, kasaba yağ kaygısı, (Koyun can derdinde, kasap yağ derdinde).

Kişiler öncelikle kendi çıkarlarını düşünürler. Bir kişi­nin önemli bir kaybı, başkasına yarar sağlıyorsa o kişi, kötü durumdaki kişiyi düşünmez. Yalnızca o durumdan sağlaya­cağı yaran düşünür.

Kedinin boynuna ciğer asılmaz.

Korunmasını, kötülük gelmesini istemediğimiz şeyi, zarar gelecek yerlere emanet etmemeliyiz.

Kedinin gideceği samanlığa kadar

Suç işleyen kişi, ne kadar kaçıp saklansa da bir gün mutlaka yakalanır.

Kedinin kabahatini önüne koyarlar, öyle döverler

Cezalandırılacak kimseye suçunun ne olduğu, niçin ce­zalandırıldığı açıklanmalıdır ki, o suçu ikinci kez işlemesin.

Kedinin kanadı olsaydı serçenin adı kalmazdı.

Kötüler, saldırganlar her istediklerini diledikleri an ya­pabilselerdi sadece kötüler kalırdı. Güçsüzleri, zayıflan ko­laylıkla yok ederlerdi

Kedinin usluluğu sıçan görünceye kadar

Saldırgan, atılgan kişilerin sessiz ve eylemsiz durmala­rı fırsat doğmamasındandır. Uygun ortamı bulunca harekete geçerler.

Kedi uzanamadığı (yetişemediği) ciğere, pis (murdar) der.

Kişi, elde edemediği şeyi, kendisini avutmak için iste­miyormuş, beğenmiyorrmuş gibi görünür.

Kedi, yavrusunu yerken sıçana benzetir.

Kişi, çıkarı için suçsuz bir yakınını ezmek isterse, onda düşmanına benzeyen ortak noktalar arar, suç unsurları ya­kıştırmaya çalışır.

Kediyi sıkıştınrsan üstüne atılır.

En sakin, en korkak duran kişinin dahi üstüne gider, kışkırtırsan sana saldırmaktan çekinmez.