Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşun­dan sonra meydana gelen edebî çalışma­ları içine alır. Türkiye II. Meşrutiyet (1908)'ten Millî Mücadeie'nin bitimine (1923) kadar büyük çalkantı geçirmiş Trablusgarb (Libya), Balkan ve Birinci Dünya savaşlarında büyük toprak kaybı­na uğramış, ancak Milli Mücadele'de düş­manı Misak-ı Miili sınırlarının dışına ata­bilmişti. Bütün bu olayların yanında Türk aydını köklü bir fikrî değişme süreci ya­şadı. Çözülmesi gereken siyasî, iktisadî, iç­timaî meselelerle karşı karşıya idi. Çözüm , için modeller Batılı ülkelerden seçildi. Bu durumun edebî eserlere de yansıması ka­çınılmazdı. Nitekim devrin ruhunun, mey­dana getirilen sanat ve edebiyat eserlerin­de işlendiğini görüyoruz.

Genelde Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı için, önceki dönemlerin edebi­yatları (Tanzimat, Servet-i Fünûn, Fecr-i Âtî, Millî Edebiyat...) gibi Batı'ya yönel­diğini, yeni edebiyat akımlarından etkilen­diğini, önceki dönemlere göre daha hare­ketli olduğunu, deneme ve günlük türle­rinin gelişme gösterdiğini, edebiyatçı ve eser sayısının arttığını söyleyebiliriz.

Her dönemde olduğu gibi Cumhuriyet 'Dönemi Türk Edebiyatında da siyasî amaçlı ideolojilerin etkisi hissedilir.

1928'de Harf Devrimi olmuş, cemiyet büyük bir kültür değişmesine uğramıştı. 1911 'de Genç Kalemler Dergisi 'de mücadelesi ve­rilen dilin sadeleşmesi, halkın konuştuğu dille yazılması hareketi harf değişimi ile hızlandı ve 1932 de kurulan Türk Dilini Tetkik Cemiyeti ile müesseseleşti. Önceleri, dile yerleşmiş, tabiî gelen yabancı keli­melerin atılması söz konusu değilken, gi­derek "arı dil" arayışına girişildi ve bü­tün yabancı unsurların atılması görüşü be­lirdi. Beynelmilel fikirleri savunan sosya­listlerin buna öncülük etmeleri ve bazı İs­lamcı yazarların bu doğrultuda yazmala­rı düşündürücüdür.

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı konularını iki gurupta toplayabiliriz:

1. Bazı yazar ve şairler ferdî duygula­rı işlemişlerdir.

2. Bazı yazar ve şairler de sosyal ko­nulara ağırlık vermişlerdir.