Kişiliği tarihe olduğu kadar efsane­ye de dayanan Aisopos'un yaşamı konusunda çok az şey bilinir. Arala­rında Herodotos ve Herakleitos'un da bulunduğu birçok Yunanlı yo­rumcu, Aisopos'un yaklaşık olarak hangi tarihler arasında yaşadığını belirtmelerinin yanında, çeşitli ma­sallar yaratmış olduğu konusunda ortaya atılan efsaneyi de doğrula­mışlardır.

MASALIN YARATICISI

Eski Yunanlılar bütün edebiyat tür­lerinin bir yaratıcısı bulunduğuna inanırlardı. Bu inanışa göre.Homeros epik türün, Orpheus lirik türün, Aisopos da masal türünün yaratıcısıydı.Aisopos'un Samos'ta oturan çirkin, kambur, biçimsiz Frigyalı bir köle olduğu, azat edildikten sonra Mısır'a, Babil'e gittiği, önce Atina'da daha sonra Delphoi'de yaşadığı söy­lenir. Efsaneye göre, Delphoililerle acımasızca alay etmiş, onlar da öç almak için Aisopos'u Hyampaea kayasından aşağı atarak öldürmüş­ler, işledikleri bu cinayeti haklı çı­karmak için Aisopos'u günah işlemiş olmakla suçlamışlar, ama Apollon tarafından korkunç biçimde ceza­landırılmışlardır. 

Aisopos çoğunlukla iğneleyici sözler kullanan bir anlatıcıydı; ama hiçbir şey yazmadı. Doğu masallarından kaynaklanan ve Aisopos'un adıyla anılan Masallar, ilk olarak İ.ö. 325'e doğru Phaleronlu Demetrios tarafından derlendi; daha sonra, İsa'dan iki ya da üç yüzyıl önce Yu­nanlı Babrias tarafından şiir biçi­mine sokuldu. Latin masal yazarı Phaedrus ile daha sonraki Latin ozanları bu kaynağa başvurdular. Bion Aisopu (Aisopos'un Yaşamı) adlı yapıtın yazan Bizanslı keşişPlanudes'in düzyazı biçiminde der­lediği Aisopos'un masalları sonra­dan La Fontaine'in birçok masalına esin kaynağı oldu. 

AHLAK MASALLARI 

Aisopos masallarının dörtte üçe yakın bölümü hayvanlar arasında geçen olayları yansıtır. Masalların çoğunda ahlak konusunda ders verirken, bazılarında da olayların nedenini açıklamaya çahşan Aiso­pos, halkın yakından tanıdığı bir ah­lak anlayışını vermeye uğraşır; bu nedenle, bazı yüce erdemler yerine, bağlılık, iyilik, çalışma sevgisi, alın-yazısına boyun eğme gibi erdemleri öğütler. Başkalarının saflıklarından yararlanmayı, çevresindekiler gibi düşünmeyi, güçlüklerin önünde bo­yun eğmeyi öğüt veren bazı masalla­rıyla, bir ahlak dersi vermekten çok, insanların çirkinliklerini ve küçük­lüklerini dile getirirler