Gençliğinde Yeniçeri ocağının yirmi sekizinci ortasında görev yaptığından "Yirmisekiz" unvanıyla anılan Yirmi­sekiz Mehmet Çelebi, zeki, kültürlü bir kişi oluşu dolayısıyla kısa zamanda kendini gösterdi; çorbacılık, muhzır-başılık, yeniçeri efendiliği, darphane nazırlığı, üçüncü defterdarlık, başmuhasebecilik gibi görevlerde bulundu. Pasarofça Anlaşması'nı imzalayan kurulda ikinci murahhas üye olarak yer aldı.

Osmanlı İmparatorluğu'nun toprak kayıplarına uğradığı, Rönesans'ın ye­niden oluşturduğu Avrupa ülkeleri karşısında gerilediğinin belirginleşti­ği XVIII. yy'ın ilk yarısında Avrupa devletleriyle, özellikle Fransa ile iliş­kiler sıkılaşınca, padişah Ahmet III, Avusturya'ya karşı Fransa ile anlaş­mak için elçi göndermeye karar ver­di ve Yirmisekiz Mehmet Çelebi'yi elçilik görevine getirdi. 1720'de Meh­met Sait Efendi ve kalabalık bir görev­li topluluğuyla Paris'e giden Yirmisekiz Mehmet Çelebi, büyük bir ilgi ve merakla karşılandı; çeşitli çağ­rılara ve avlara katıldı, kurumları ge­zerek bilgi aldı, opera seyretti; gördüklerine hayran kaldı. Ancak Os­manlıların önerdiği ittifak karşılığın­da on iki yaşındaki kral Louis XV'in naibi ile öteki Fransız yöneticilerinin kabul edilemeyecek istekleri nedeniy­le, kısa süre sonra İstanbul'a döndü (1721). Ruznamçe-i evvel ve başmuhasebecilik görevlerine getirildi. 1730'daki Kabakçı Mustafa ayaklan­masından sonra Kıbrıs'a sürüldü ve orada öldü.