Bir tablo, çizgi sistemi ve kombinezonları bakı­mından olduğu kadar, renk bitişimleri, toplumları ba­kımından da bir bütünlük kurmalıdır. Çizgide sağlan­ması gereken statik-dinamik tertiplere, geometrik örgülere paralel olarak renkte de soğuk-sıcak-gri ar­monilerin kurulması gerekir. Bu "klavye" yi daha da genişleterek diyebiliriz ki, her ahenkli resim, siyah-beyaz-gri-soğuk-sıcak kıymetlerini düzenleyen bir renk topluluğudur.

İlkin bilinmesi gereken prensip şu: Her armoni bir ana renk ve ona katılan bir ikinci, bir üçüncü renkten yapılıdır. Bu, büyük, daha küçük, en küçük prensibinin uygulanmasıdır. Bu prensip, yalnız renk konusunda değil, ahenk yaratılması gereken her ça­lışmada da uygundur. Bir egemen elemana yardım­cı olan daha küçük ve en küçük iki elemanın katılma­sı üçlü bir kıymet meydana getirir ki, kıymet üçgeni -sanki metafizik plânda- ideal ahengi, armoniyi yara­tır.

Renk armonisi kurulmak istenilen alanı -resim muşambasını, çerçevelenmiş tablo sathını- bir dik­dörtgen olarak ele alırsak, büyük-küçük-en küçük kıy­metleri aşağıdaki krokide gösterilen nispetler içinde dağıtabiliriz.