Nişantaşı ve Galatasaray liselerinde okuduktan sonra 1920-1924 yılları arasında Sanayii Nefise Mektebi'nde (Güzel Sanatlar Akademisi) Hik­met Onat ve İbrahim Çallı'nın yanın­da çalışan Nurullah Berk, Akademi' yi bitirince Paris'e gidip (1924), dört yıl süreyle Güzel Sanatlar Yüksek Okulunda Ernest Laurent'm atölye­sinde çalışmalar yaptı. 1928'de yurda dönünce, arkadaşlarıyla Müstakil Ressamlar ve Heykeltraş1ar Birliği'ni kurdu; Uyanış dergisin de ilk sanat yazılarını yayımladı. 1932 yılı sonlarında yeniden Paris'e giderek, Andre Lhote ve Fernand Leger akademilerinde bir yıl kadar çalıştı. 1933'te yurda dönünce, arkadaşlarıyla D Grubu'nu kurarak çağdaş resim sanatını Türkiye'de yerleştirme çabalarına girişti. Dam­lar, İskambil Kâğıtlı Natürmort, Tayyareciler, Liman gibi tablolarıy­la Türkiye'de kübizmin ilk örnekleri­ni verdi. Eleştiri ve deneme türünde ilk yazılarını yayımlamaya başladı. 

1939'da Akademi'nin resim bölümü şefi Leopold Levy'nin isteğiyle asis­tanlığa atandı (öğretim üyeliğini otuz yıla yakın sürdürdü). İkinci Dünya savaşının sonunda bir yıllık izinle gittiği Paris' te, Türk sanatıyla ilgili bir serginin düzenlenmesine büyük katkıda bulundu (1946). 1953'te Suut Kemâl Yetkin'le, Uluslararası Sanat Eleş­tirmenleri Birliği'nin Türkiye komi­tesini kurdu; ertesi yıl, Birlik kong­resinin İstanbul'da toplanmasını sağladı ve Birliğin çeşitli ülkelerdeki toplantılarına katıldı. 1962-1969 yıl­ları arasında İstanbul Resim ve Hey­kel Müzesi müdürlüğü yaptı. Bu dö­nemde katıldığı Strasbourg Avrupa Konseyi Sanat Eksperleri Komisyo­nuna, "Doğu-Batı" konulu bir rapor sundu. 

İlk kişisel sergisini 1954'te İstanbul Amerikan Kültür Merkezi'nde açan Nurullah Berk, 1960 ve 1971 yılla­rında iki kişisel sergi daha düzen­lemiş, 1977'de Güzel Sanatlar Aka­demisinde bütün dönemlerini kapsayan geniş bir sergisi açılmıştır. Sao Paulo, Venedik ikiyıldabir sergi­lerine resim veren, devlet sergileri­ne ve yurt dışındaki Türk sanatı sergilerine katılan sanatçı, 1947'de Çanakçılı ikincilik ödülü, 1966'daki 27. Devlet Sergisi'nde birincilik ödülü, vb. kazanmıştır. 1940 yılla­rından sonra sanat konusundaki ya­zılarını özellikle Varlık dergisinde, Cumhuriyet, Vatan, Yeni İstanbul, ve Dünya gazetelerinde yayımlayan Nurullah Berk'in, İstanbul, Ankara ve İzmir'deki resim ve heykel müze­lerinde, yerli ve yabancı özel kolek­siyonlarda tabloları vardır. 

TÜRK RESİM SANATINDAKİ YERİ 

Nurullah Berk'in, 1930 yıllarından başlayarak Türkiye'de yeni akımlar doğrultusunda gelişme gösteren sa­natı, kübist ve hacimsel yönelişler içinde ağırlık kazanmış, zamanla bir tür Doğu-Batı bireşimine dayalı so­yutlamalar düzeyinde gerçek kimli­ğine kavuşmuştur. Sanatçıda kübist etkiler, Andre Lhote ve Fernand Le­ger atölyelerinin doğal bir yansıma­sıdır; bireşim çabasıysa, daha çok, Türk ve geleneksel Doğu kültürleri­nin çağdaş bir uzantısını oluşturur. Resim yüzeyini büyük geometrik parçalara bölerek, Doğu betimlemeciliği düzeyinde yöresel konuları çağdaş bir gözle değerlendiren Nurullah Berk'in bu eğilimi ile Matisse ve Klee gibi Batılı ressamların Doğu kültürlerine yönelik çabaları arasında bir koşutluk kurulabilir. Ama Batı etkilerinin yoğunlaştığı bir dönemde, sanata gelenek doğrultu­sundan girerek yeni çıkış yolları drama bilinci, çağdaş Türk resmin­de, Nurullah Berk'in de içinde bu­lunduğu kuşağa özgü bir davranış­tır. Bir anlamda ulusal, bir anlamda yöresel değerlere bağlı hareketle­rin, zamanla kişisel düzlemde daha geniş bir sanatçı kesimini ilgilendi­recek aşamaya gelmesinde, Nurul­lah Berk'in önemli katkısı olmuştur. 

Eserleri: 

Modern Sanat (1933); Leonardo da Vinci (1933); Türk Heykeltraşlığı (1937); Sanat Konuşmaları (1943); Türkiye'de Resim (1957); Bellini'ler (1961); Ustalarla Konuşmalar (1971); İstanbul Resim ve Heykel Müzesi (1972); 50 Yılın Türk Resim ve Hey­keli (H. Gezer ile birlikte, 1973); vb.