Küçük burjuva kökenli bir Yahudi ailesinin çocuğu olan Arnold Schönberg (ya da Schoenberg), kendini amatör­ce başlattığı beste çalışmalarına tümüyle verebilmek için öğrenimini yarıda bıraktı. Kendi kendini yetiştiren bu çocuk, henüz on yedi yaşındayken büyük Alman romantiklerinin sanatı­nı tümüyle özümlemişti. İlk ürünleri­ni doğrudan doğruya hayranlık duy­duğu bestecilerin çalışma tarzında gerçekleştirdi. En çok, yapıtlarında kromatizmin temel bir rol oynadığı ama tonal çerçevenin kesinlikle dışı­na taşmadığı Wagner ve Brahms'm etkisinde kaldı. Lieder, Verklârte Nacht (Aydınlık Gece) altılısı, Gurrelieder, şaşırtıcılık iddiaları ve ses araştırmaları bakımından Schönberg'i hayranlık duyduğu bir başka müzikçiye, yani Gustave Mahler'e yaklaştıran yapıtlardır. Bununla bir­likte, Schönberg'in müzik yaşamında 1903'ten sonra bir kopma oldu. Bestecinin bundan böyle önemli oluşum­lara, romantizm sonrası düşüncelere, programlı müziğe karşı çıktığı görül­dü. Re Minör Dörtlü, Fa Diyez Minör Dörtlü, Oda Senfonisi {1906) müzikçinin yalınlığa yöneldiğini gösteren ya­pıtlardır. Schönberg Pierrot Lunaire (1912) adlı yapıtında insan sesi kulla­nımıyla anlatımcılığı en ileri noktası­na ulaştırdı. Bestecinin bu atonal yazım evresini kısa süreli bir sessizlik­ten sonra dizisel yazım evresi izledi. 12 kromatik ses dizisini, gerilemesine hareket, çevirim ve çevirimin gerile­mesine hareketi gibi olanaklardan ya­rarlanarak düzenli bir biçimde kullan­dı (Opus 25 Piyano Süiti, Nefesli Beş­lisi). Sisteme tam anlamıyla 3. Yaylı­larDörtlüsü'nde ve Orkestra İçin Çe­şitlemeler 'de egemen oldu. 1925'ten başlayarak Berlin'de bir kontrapunto sınıfını yönetti, ama 1933'te, Yahudi kökenli olduğu için nazi Almanyası'ndan ayrılmak zorun­da kaldı. Bir süre Fransa'da yaşadı, ama onun buraya yerleşmesi için hiç kimse girişimde bulunmadı, bunun üs­tüne Schönberg kendisine kucak açan A.B.D'ye gitti. On yıl süreyle, yani 1944'e kadar burada ders verdi; ama yaşamının son döneminde kalp hasta­sı oldu, ayrıca maddi sıkıntı çekti. Bu son dönemde, onikitonculuk siste­mine son derece egemen oldu (Piyano Konçertosu ve Keman Konçertosu). Yapıtlarında dinsel düşünce her zaman için varlığını korumuştur (önce vaftiz olan besteci, daha sonra 1932'de yeniden Yahudiliğe döndü): Bunlardan librettosunu yazmış oldu­ğu Musa ve Aaron (ya da Harun) adlı yapıtını tamamlayamamıştır; Bir Tek­vin'e Prelüd'ü 1950'de tamamlayan bestecinin henüz başlangıç evçesini oluşturduğu Modern Mezmurlar insa­nın yalnızlığı üstüne derin bir düşün­ceyi yansıtır.