Orta öğrenimini Özel istiklal Lise­si' nde tamamlayan (1942), bir süre Hukuk ve Edebiyat fakültelerinde okuyan Oktay Akbal'ın 1943- 1944 yılları arasında Servet-i Fünun dergisinde sekreterlikle başlayan basın yaşamı, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Tercüme Bürosu'ndaki çalışmalarından (1947-1951) sonra Vatan gazetesinde yazdığı sanat yazıları ve kitap eleştirileri (1951-1956) ile günlük fıkralarla (1956-1959) sürdü (1969'da Cumhuriyet gazetesinde başladığı fıkra yazarlı­ğını günümüzde de sürdürmektedir).

Akbal, Önce Ekmekler Bozuldu adlı ilk yapıtından bu yana anlatım tek­niğini korumuş ve çoğunlukla kendi yaşamıyla ilgili anıları öyküleştirmiştir. İlk daha sonra yayımladığı öykü ve denemelerde de sürdürmüştür. Dış çevreyi, daha doğrusu "başkaları" nı, yazarlık duyarlığını dışa vurma­da bir araç olarak kullanan Akbal, anı kesitlerine başvururken insan yaşamının olağan akışını da olağandışına sapmadan yansıtmaya çalı­şır. Olaydan, olay örgüsünün yarat­tığı gerilimden bilinçli olarak kaçın­dığı için, öyküleri daha çok bir tek insanın çevresinde odaklaşır. Bu­nun sonucu olarak da, işlediği en önemli konular günlük duyarlıklar çerçevesinde yer alan aşk ve yalnız­lıktır. Bununla birlikte yazar, öykü­lerinde bile, okuruna karanlık, umutsuz bir dünya değil bir "yaşa­ma sevinci" vermeye çalışır. Birinci ve üçüncü tekil kişinin anlatımına yöneldiği öykülerinde, yalın ve kısa tümceler kullanır. Anlatım ve içerik açısından öyküleri için söylediğimiz bu özellikler, genel olarak günümüze kadar yazdığı üç romanı için de geçerlidir. Öte yandan, güncel toplumsal sorunları kısa öyküler biçiminde işlediği fıkra­larında da, edebiyat tutkusunu, edebiyat sevgisini açıkça dile geti­rir.

Eserleri:

Öykü: Önce Ekmekler Bozuldu (1946); Aşksız İnsanlar (1949); Bi­zans Definesi (1953); Bulutun Rengi (1954); Berber Aynası (1958, 1959 Sait Faik Hikâye Armağanı); Yalnız­lık Bana Yasak (1967); Tarzan Öldü (1969); İstinye Suları (1973); Karşı Kıyılar (1979); Hey Vapurlar Tren­ler (1981).

Roman: Garipler Sokağı, Suçumuz İnsan Olmak (1957 ; 1958 Türk Dil Kurumu Roman Ödülü); İnsan Bir Ormandır (1975).

Deneme- Söyleşi-Anı: Şair Dostlarım (1964); Dost Kitaplar (1967); Konu­muz Edebiyat (1968); Yazmak Yaşa­mak (1972); Ölümsüz Oyun (1974); Atatürk Yaşadı mı (1975); Hiroşimalar Olmasın (1976); Zaman Sensin (1977); İlkyaz Devrimi (1977); Temmuz Serçesi (1978); Gençler Bize Bakıyor (1978); Yaşamı Yeniden Kurmak (1979); Geçmişin Kuşları (1980); Atatürkçülük Savaşı (1981); Atatürk Bir Gün Gelecek (1981); Önce Şiir Vardı (1982); Dünyaya Açılmak İçin (1982).

Günce: Günlerde (1968); Anılarda Görmek (1972); Yeryüzü Korkusu (1974).