Edirne öğretmen Okulu' nu (1929) ve Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'nü (1935) bitiren Kemal Bilbaşar, uzun yıllar tarih öğretmenliği yaptıktan sonra,1961'de kendi isteğiyle emekli­ye ayrıldı. 

İlk öyküsü ("Kaza") 1938 yılında Kültür dergisinde, ilk romanıysa (Etrafımızdaki Duvar) 1939 yılında Tasvir gazetesinde tefrika halinde yayımlanan Kemal Bilbaşar, Anado­lu'dan Hikâyeler (1939) adlı ilk kita­bındaki öykülerde, klasik öykü anla­yışından ayrılmayan, gözlemi temel alıp bunu eleştirici ve betimleyici bir gerçekçilikle tamamlayan bir anla­tım oluşturdu. Kitap olarak bası­lan ilk romanı Denizin Çağırışı'nda (1943), daha sonraki romanlarında bir daha dönmeyeceği bir konuyu, ruhsal bunalımlar içinde bocalayan bir ilkokul öğretmeninin öyküsünü dile getirdi. 

1966'da yayımladığı Cemo ve 1968-1969 yıllarmda yayımladığı iki ciltlik Memo adlı yapıtlarıyla romancılığında bir dönüm noktasını yaşayan yazar, Doğu Anadolu'daki toplum­sal, tarihsel, yapısal ve siyasal dö­nüşümleri, kendisine özgü bir gerçekçilik anlayışıyla işlerken, üslup bakımından da masal, destan ve meddah anlatımı özelliklerini birleş­tirmeye çalıştı. 1981 yılında yayınla­nan Zühre Ninem adlı romanmdaysa, Zühre Nine'nin serüvenini eksen alarak, Balkan savaşı sonrasındaki çileli göçü dile getirdi.      

Eserleri: 

Öykü: Anadolu'dan Hikâyeler (1939); Cevizli Bahçe (1941); Pazarlık (1944); Pembe Kurt (1953); Üç Bu­lutlu Hikâyeler (1956); Irgatların öf­kesi (1971). 

Roman: Denizin Çağırışı (1943); Ay Tutulduğu Gece (1961); Cemo (1966; 1967 Türk Dil Kurumu Roman Ödülü); Memo (1968-1969); Yeşil Gölge (1970; 1968 May Roman Ödülü); Yonca Kız (1971; çocuk romanı); Başka Olur Ağaların Düğü­nü (1972); Kölelik Dönemeci (1977); Bedoş (1980); Zühre Ninem (1981)